08-08-2014

Article in L’Oeil

During Les Rencontres d’Arles Patricia Lanza (Director of the Annenberg Space for Photography in Los Angeles) reviewed my portfolio. She recommended my work to L’Oeil, who published an article about it the following day.

In this article I gave a preview of North Korea, a Life between Propaganda and Reality and a preview of the new series La Marie Antoinette Moderne.

La Marie Antoinette Moderne is a fashion story created in collaboration with Victoria Koblenko. The styling is done by Fleur Feringa, make-up by Joyce Clerkx and hair by Martin Wentzel. During the PAN in Amsterdam Eduard Planting Gallery will show works of La Marie Antoinette Moderne.

Read here the article in L’Oeil.

 

28-07-2014

First Prize at Les Rencontres d’Arles 2014

Alice won the first prize with her project North Korea, a Life between Propaganda and Reality during Les Rencontres d’Arles in France.

She was the laureate of the Photo Folio Review 2014, which will give her the opportunity to show her work in a solo exhibition at the photo festival next year.

For the past one and a half year, Alice worked on her project about North Korea and she feels greatful for the enthousiast respons this project has recieved in Arles.

 

 

 

 

25-04-2014

Undercover in North Korea with the Leica M9

A story about Alice’s trip to North Korea, as published on Transcontinenta’s Blog – written in Dutch.

“Wat is dat voor vreemde camera?” vraagt Song aan me. “Hij ziet er ouderwets uit aan de voorkant, maar is modern aan de achterkant. Hij is digitaal, toch?” “Uhum, ja, dat klopt,” antwoord ik. “In het westen noemen we dat retro, dat is hip onder de jongeren. Is het een goede camera”? “Mwah, redelijk… het kan ermee door.”

Noord-Korea en professionele fotografie; dat is een lastige combinatie. De Nederlandse kunstfotografe Alice Wielinga vertrok op 29 maart 2013 naar het meest geïsoleerde land ter wereld, waar ze rond reisde om materiaal te verzamelen voor haar project Een Leven tussen Propaganda en Realiteit.  Al vaker zocht zei haar onderwerpen ver buiten de vertrouwde wereld van haar fotostudio. “De discrepantie tussen geënsceneerde fotografie en werken met de rauwe werkelijkheid fascineert mij. Hoewel mijn beeldtaal voortkomt uit de traditie van de studio- en digitaal gemanipuleerde fotografie, kies ik ervoor de vier veilige muren van mijn studio te verlaten en te werken in zeer ongewone situaties. In 2012 trok ik de binnenlanden van Cuba in en zette ik daar, samen met een groep illegale hanenvechters, een bijzonder beeld in scène. Waar vind je nu een model met een gigantisch litteken over z’n ontblote borstkast, zwaaiend met een machete en een fles rum? Dat is het echte leven, daar kan geen modellenbureau tegen op.”

 

“Want och, dat meisje met die retro camera, daar hoeven we ons niet zo druk over te maken”

 

Met een Leica M9 in haar rugzak, een toeristen visa in haar paspoort en haar vader aan haar zijde stapte Wielinga de luchthaven van Pyongyang binnen. “Dit waren 3 essentiële onderdelen in mijn vooraf uitgedachte plan. Als toerist kom je het snelst en makkelijkst het land binnen, met mijn vader aan mijn zijde is het geloofwaardig dat ik een toerist ben, en de Leica M9 verraad mijn professionele intenties niet. Waar mijn vader een grote spiegelreflex in zijn handen had, werd hij door onze twee (door de Noord-Koreaanse overheid toegewezen) ‘gidsen’ met regelmaat terug gefloten. En had ik de gelegenheid wat foto’s er tussendoor te sneaken. Want och, dat meisje met die retro camera, daar hoeven we ons niet zo druk over te maken.”

“In Noord-Korea legden we 2500 km af. Door de binnenlanden rijdend trok het echte Korea aan ons voorbij. Het verschil tussen het beeld dat ik kende en de armoede die ik vanuit mijn bus raampje zag, was groot. Ik kende het propaganda beeld en de militaristische bombast, maar waar was het menselijke gezicht van dit volk gebleven? Vanuit mijn ‘gouden’ kooi, de rammelende bus van de KITC (de toeristenorganisatie van de Noord-Koreaanse overheid), ving ik een glimp op van de bittere realiteit. Als beeldmaker wilde ik met deze tegenstelling aan de slag. In mijn werkmethode zag ik de juiste mogelijkheid om dit verborgen gezicht door de bekende propaganda heen te laten schemeren.

Al heb je in Noord-Korea geen bewegingsvrijheid, toch ontstonden er enkele bijzondere mogelijkheden om beeldmateriaal te maken. Zo was er een grappige situatie waarin een generaal van het Noord-Koreaanse leger mijn vader aansprak: “Wait for you wife please!” waarop onze gids hem erop wees dat ik niet zijn vrouw, maar zijn dochter was. Dit tot grote hilariteit van deze generaal, die concludeerde dat hij net zo oud als mijn vader was en zijn dochter mijn leeftijd had. Hij ontspande en mijn vraag: ‘mag ik hier fotograferen?’ werd met een vriendelijke glimlach beantwoord.

Ondanks de stijgende spanningen op het schiereiland heeft Alice bijzonder materiaal kunnen verzamelen.  De komende periode werkt zij aan haar fotocomposities, welke ze op termijn hoopt te lanceren.

13-04-2014

New website design by Shootmedia

I am very proud to launch my new website. The design has been made by the two talented designers Paul van de Werf and Robert Minnaard, alias Shootmedia.

Shootmedia  is a studio for graphic design and information graphics, established and created in 1999. Having received an academic education in fine arts and illustration  (at Academy Minerva in Groningen), Robert and Paul focused on autonomous work (graphic art) and illustration assignments when they started off.

 

“ It is the effort of a great team that can create magic.”

 

Their current activities and interests, however, are expressed through the design of publications, the making of information graphics and the realisation of various projects and campaigns. Their background and experience have helped them develop expressive skills and a sharp eye, among other things, which they now apply when they produce work. Shootmedia often works together with other professionals, including photographers, website programmers, copywriters and editors, printers and lithographers.

Shootmedia is not an advertising agency, and their projects are not aimed at the promotion or sale of commercial products. This doesn’t mean Shootmedia only works for non-profit organisations, on the contrary. The main goal of their work, either produced for profit or non-profit clients, is to inform the customer and to clarify the content. Good examples are publications for public bodies, social annual reports, campaigns on internal operations management, visual manuals for processes in the industrial sector and service industries, as well as projects in the cultural or social field.

Besides Shootmedia another team player came to the field. I am greatful for the technical know-how of Marjan Bos. Her knowledge made our creative ideas into a virtual reality, a necessary complement to the whole. In the end, it is the effort of a great team that can create magic.